Τone it down!

9 το πρωι και στεκεσαι σα το ξυπνημα των ζωντανων νεκρων στην αποβαθρα του ΗΣΑΠ, φυσαει διαολεμενα και το εχεις τριπλοδαγκωσει. Ερχεται το τρενο και βρισκεσαι παντα στο κενο αναμεσα στα δυο βαγονια, οποτε στριμωχνεσαι αναμεσα σε αλλους αγουροξυπνημενους ανυπομονους καληνυχτακηδες για να χωρεσεις σε μισο τετραγωνικο εκατοστο στο βαγονι, με το ενα ποδι πανω και γερμενος βορειανατολικα 43 μοιρες. Για καποιο λογο υπαρχει παντα μια γιαγια που εχει καταφερει να χωθει ακριβως κατω απ τη μασχαλη σου και σε κοιταει βλοσυρα. Και ενω δεν εχεις πιει ακομα ουτε καφε να ανοιξει το ρημαδι το ματι, ακους ενα διαπεραστικο χτυπημα κινητου, απο αυτα που παιζουν ακομα την 9η του μπετοβεν σε μονοφωνικο, και ενας, αν μη τι αλλο, τσελιγκας γκαριζει ενα "που σαι ρε χαμενε" και μεχρι και 3 σταθμοι παρακατω ακουνε που ειναι ο χαμενος.
Αγαπητε μπουμπουνοκεφαλε, δεχομαι οτι καποια στιγμη στο παρελθον καποιος σου σφηνωσε ενα μεγαφωνο στο λαιμο για να κανεις ανετα προεκλογικες ανακοινωσεις χωρις ηχοσυστημα, αλλα εγω που και ξενυχτης ειμαι, και παω σε μια δουλεια που μου δινει την χαρα της πληροτητας καθε φορα που χυνεται καφες στο πατωμα και ορμαω κραδαινοντας τη σφουγγαριστρα σαν δορυ, και εχω και μια γιαγια να με κοιταει καταματα σαν να μου λεει "ερχεται και η δικη σου ωρα". τι φταιω να καμπανιζει στο κεφαλι μου η αγριοφωναρα σου? Μιλα πιο χαμηλοφωνα, μονο οι λαικτζηδες πληρωνονται με τα ντεσιμπελ. Διοτι την επομενη φορα θα σου χωσω το κινητο στη μυτη με απερκατ, αγενη μπαμπουινε.

Give pedestrians a chance

Ειμαι απο αυτους τους ανθρωπους που αρπαζουν ευκολα φωτια και ξεκινανε καυγαδες με τον εκαστοτε ενοχλητικο, χωρις να σταθμιζουν τους κινδυνους της μπουνιας που θα βρεθει στο δρομο μου να μου στραβωσει τη μυτη αναμφιβολα καποια μερα. και καθως αυτη η πιθανοτητα ειναι ολοενα αυξανομενη τον τελευταιο καιρο, και μεχρι να μου χορηγηθει πανοπλια απ το Μουσειο ελληνικης ιστοριας, αποφασισα να φτιαξω αυτη τη σελιδα για να βριζω οσους με εκνευριζουν απο αποσταση ασφαλειας. Ειθε η φατσα μου να μεινει αστραπατσαριστη. 
 Στο θεμα μας. Δεν υπαρχει πιο αδιανοητα κομπλεξικο πραγμα απο τον κλασσικο ελληναρα οδηγο (για συντομια θα τον λεμε ΚΕΟ, μια που ειναι καμμενος.) Αν εισαι πεζος,με νιωθεις και με χειροκροτας νοερα. Αμα παλι εισαι αυτος ο τυπος που παιρνει το αμαξι ως το περιπτερο, οταν απο το μπαλκονι του αγναντευει γκρο πλαν αγγελοπουλικο τη φαλακρα του κυρ-Παυλου του περιπτερα, σε ενημερωνω οτι στην επομενη φορολογικη σου δηλωση καλεισαι να καταγραψεις και την εκταση του πισινου σου στο Ε9 ως οικοδομησιμο οικοπεδο.
Στεκεσαι και περιμενεις στο φαναρι να αναψει το αφιλοτιμο πρασινο ανθρωπακι να διασχισεις το δρομο χωρις να φοβασαι πως ισως καταληξεις ταπετσαρια στην ασφαλτο. Το πρασινο αναβει και μια διμοιρια μηχανακια, ολος ο συλλογος ελληνων ταξιτζηδων και ενα αδεσποτο χοβερκραφτ εχουν αραξει πανω στη διαβαση. Τοσα χιλιομετρα δρομος, και μονο τη διαβαση βρηκαν ευκαιρη να ξεπεζεψουν τα ψοφιμια τους. Τι σημασια εχει που ο μονος τροπος για να φτασεις στο απεναντι πεζοδρομιο ειναι να εχεις διατελεσει επαγγελματιας ακροβατης στο cirque du soleil? Εδω βιαζομαστε κυρα μου, κανε ενα τριπλο αξελ καπακωτο με ενα δυπιτο τολουπ και περνα.
Ναι, πατα μας κιολας κρετινε, σε ξεβολεψαμε. 
Μου εχει τυχει να δω το απιστευτο στο ηρωικο κεντρο. Τυφλος παει να περασει το δρομο στο φαναρι και σκαει πανω σε αμαξι αμορφωτου τρωγλοδυτη που δεν του εμαθαν ποτε τα σηματα. Ή να βρισκει στο χαρτη τον εγκεφαλο του. Χανει την ισορροπια του και πεφτει κατω και ο περι ου ο λογος γιββωνας βγαινει απ το αυτοκινητο και τον στολιζει σα τον επιταφιο διοτι του εκανε λακκουβιτσα στο φτερο.
Παμε το μαθημα μας για σημερα λοιπον? 
" Σεβομαστε τον καψερο πεζο που εχει να προφυλαχτει απο δεκα ανοιχτα μετωπα και δεν σταματαμε πανω στις διαβασεις. Υπαρχει καποιος λογος που το φαναρι ειναι πριν απο αυτες. Δεν κερδιζετε χρονο, μονο τα σιχτιρια μας". Ηταν ενα μηνυμα αγαπης απο τον ευρωπαικο απελευθερωτικο αγωνα του πεζου στο οδοστρωμα.